Gegeten en Gedronken: Restaurant Fitzgerald

Door: René van Heusden
28-06-2015

Je moet het maar durven: je restaurant vernoemen naar een alcoholist die zich vroegtijdig dood gedronken heeft. Danny Gonzalez heeft dat gedaan met zijn zaak in Rotterdam. De naam is een hommage aan de Amerikaanse schrijver F. Scott Fitzgerald, auteur van The Great Gatsby en bekend om de gevleugelde uitspraak ‘Too much of anything is bad, but too much Champagne is just right.’

Ik ben er sinds de opening in maart al diverse malen op bezoek geweest voor een voortreffelijke liquide lunch. Goed voor een coup de cœur vanaf de allereerste keer!


Binnenkomer met stip

Fitzgerald is het geesteskind van gastheer Danny Gonzalez, in Rotterdam en daarbuiten bekend als voormalig maître-sommelier van het Wereldmuseum en als echte wijnman. Interessant genoeg komen ook de twee andere leden van zijn ‘trojka’ bij datzelfde Wereldmuseum vandaan. Het zijn chef-kok Remco Kuijpers en bedrijfsleider Richard de Jong. De opening van een zaak als Fitzgerald sluit helemaal aan bij de enorme schwung die Rotterdam momenteel doormaakt. Een zaak met ambitie, zoals het hoort.

Het restaurant is gevestigd tussen station Blaak en de Oude Haven, op een steenworp afstand van de bekende kubuswoningen en de in 2014 geopende Markthal. Het door de Italiaanse binnenhuisarchitecte Daniela Germone ontworpen interieur combineert vintage klassiekers met op maat gemaakt modern design en vormt daarmee een warme setting, terwijl de binnentuin in de zomer als terras kan dienen.

Blikvanger binnen is de imposante bar middenin waaraan de dranklustige naamgever van het restaurant zich beslist thuis gevoeld zou hebben. Hier kun je kleine hapjes – finger food in het jargon – bestellen, maar ook van het à la carte menu. Of gewoon een glas drinken. Een paar glazen meer mag natuurlijk ook. Want je zit
tenslotte wel in een wijnrestaurant die de naam waardig is.
 


Rott spot

Danny Gonzalez wil met zijn Fitzgerald naar eigen zeggen ‘een brug slaan tussen de toegankelijkheid van een stadsbrasserie en het comfort en de kwaliteit van een gastronomische keuken’. Bij de term ‘brasserie’ moet ik onwillekeurig altijd aan Parijs denken, aan instituten als La Coupole of Terminus Nord met hun dicht op elkaar staande tafeltjes en banquettes. Zeven dagen per week open, van ontbijt tot middernacht. Met bij de ingang een écailler en fruits de mer. En beroemdheden die zich misdragen.

Rotterdam is alleen geen Parijs, de Blaak geen Boulevard du Montparnasse en station Blaak geen Gare du Nord – al rijdt de Thalys wel ongeveer onder Fitzgerald door! Bovendien is het restaurant nadrukkelijk 21e-eeuws in plaats van gedateerd vooroorlogs 20e-eeuws. Meer gesofisticeerd Amerikaans, à la New York of San Francisco. In gastronomisch opzicht ziet het concept van Fitzgerald er ook heel anders uit dan in de Parijse brasseriën. Ook meer New York of Bay Area Californië. Hier geen ijzeren repertoire uit de 19e-eeuwse burgerkeuken met hooguit de dagschotel als variabel element, maar een veel ambitieuzer aanbod. Creatieve haute cuisine met een wereldse knipoog.

Een concept dat Rotterdammers zouden moeten belonen door net als Parijzenaars een serieuze lunch eens als iets heel gewoons te gaan zien. Hard werken doe je maar in je vrije tijd. Ja toch, niet dan?

 


Wereldkeuken

De open keuken is het domein van chef-kok Remco Kuijpers. Hij werkte eerder in het Wereldmuseum ook al in zo’n keuken en weet dus hoe dat aanvoelt. Afgaande op mijn ervaringen tot nu is zijn stijl van koken beïnvloed door wat hij tot voor kort aan de zijde van Wim Severein aan de Willemskade deed, zij het iets gewaagder – in de zin van meer fusion-elementen. Maar, zoals het een wijnrestaurant betaamt, altijd probleemloos combineerbaar met wijn. Zijn gerechten zijn seizoensgebonden, geïnspireerd op de mediterrane keuken en met accenten van daarbuiten. De menukaart van Fitzgerald is compact en wisselt maandelijks. Geen gebrek aan dynamiek en verrassing dus.

De prijs voor een menu varieert van 40 euro voor vier gangen tot 77,50 voor zeven gangen. Vegetariërs hebben voor 32,50 euro drie gangen en voor 55,00 euro zes. Wie liever à la carte bestelt, betaalt voor voorgerechten tussen 14,50 en 21,50 euro en voor hoofdgerechten tussen 24,50 en 32,50. Uitstapjes naar de finger food-kaart zijn altijd mogelijk, want men is bij Fitzgerald heel flexibel. Zo hoort het ook.
 


Bij alle wisselingen zijn er gelukkig ook een paar blijvers in de vorm van wat je signatuurgerechten zou mogen noemen. Een van de finger food-hapjes is Lambada aardbei met geitenkaas en ansjovis Cantábrico, waarvan het origineel bedacht is door driesterrenrestaurant Arzak in San Sebastián. De in Rotterdam gebruikte geitenkaas is overigens geen Spaanse, maar een Nederlandse. Misschien wel het meest opzienbarende signatuurgerecht is de fijne tiramisu van langoustines, lange vinger, courgette, mascarpone en koffie. Briljant, zowel qua smaak als gezichtsbedrog. Evenmin te versmaden zijn de hoog op smaak zijnde kalfszwezerik met amandel, abrikoos en flespompoen en de geelvistonijn met pistache, passievrucht, bloemkool en lavas.

Bij dat laatste, ietwat onalledaagse gerecht adviseert Danny Gonzalez een al even onalledaagse wijn, Listan Blanco van Tenerife. Kijk, daar zou je zelf natuurlijk nooit op uitgekomen zijn.


Wijnbestemming

Een restaurant is in de eerste plaats een eetgelegenheid. Zo ook Fitzgerald. Maar laat er geen misverstand over bestaan: Fitzgerald is behalve voor gourmands ook een must voor wijnliefhebbers die verder kijken dan alleen maar dure, grote namen. Met 19 klimaatkasten is er in het restaurant plek voor minstens 1000 flessen. Ze bevatten een breed aanbod met zowel bekende als onbekende wijnen uit in totaal 21 verschillende landen.

Als ik één wel heel bijzondere landenselectie mag uitlichten, dan is dat Oostenrijk. Voor wie nog weet wat voor geweldige kaart Gonzalez in het Wereldmuseum voerde, zal dit allemaal geen verrassing zijn maar juist een bevestiging. Weinig kaarten in Nederland kunnen volgens mij qua diepte en originaliteit met die van Fitzgerald wedijveren. Geen zin om te kiezen of bang om het spoor bijster te raken? Laat dat dan maar aan de gastheer over. Als je laat merken wijnliefhebber te zijn, stelt hij je graag twee of drie flessen voor waaruit je als gast uiteindelijk toch zelf weer de finale keuze maakt. Als dat niet van psychologisch inzicht getuigt…


Voor elke beurs wat wils

De wijnkaart telt ongeveer 300 items. Van de hele flessen kost 40 procent minder dan 50 euro, terwijl aan de ander kant van het prijsspectrum 50 wijnen meer dan 100 euro kosten. Bij wijnen die per glas geschonken worden, is de glasprijs standaard een vijfde van de flesprijs. Het is mogelijk om voor een arrangement te kiezen. Bij de basisversie betaal je 8 euro per glas, bij de luxe 12,50. Dat is niet echt goedkoop, maar er staat tegenover dat je geen niemendalletjes aangesmeerd zult krijgen. Voor de huiswijnen ben je overigens maar 4,50 / 22,50 kwijt, terwijl ongeveer 25 wijnen op de kaart in prijs onder de 30 euro blijven. Mousserend per glas is er in vier versies (champagne, franciacorta, prosecco en cava). Huischampagne is de Blanc de Blancs van J.L. Vergnon voor respectievelijk 13 euro per glas en 65 per fles.



Super sherry’s

Hoe fraai de invulling van de wijnkaart ook is en hoe verzorgd de spelling, ik heb wel een kanttekening bij een aspect van de redactionele uitvoering. De wijnen staan vermeld per land, maar binnen dat landenkader staan wit, rosé, rood en zoet verder kriskras door elkaar heen. Weliswaar voorzien van een symbooltje, maar het blijft toch behelpen bij het zoeken. Mousserend staat overigens wel apart. Verder ontbreekt het nog aan gerijpte wijnen uit Bordeaux en Bourgogne, maar een kniesoor die daar moeilijk over doet.

Het slotakkoord is er een in majeur. Behalve de grote wijnkaart is er ook nog een aparte selectie dessert- en digestiefwijnen. Wat die tweede groep aangaat, werkelijk heel bijzonder is Fitzgeralds collectie exclusieve sherry’s van Equipo Navazos en Bodegas Tradición. Beter krijg je het niet. Zie daar dan maar eens uit te kiezen. Onmogelijk om je tot één glas van al dat lekkers te beperken. Hoeft ook niet, want F. Scott Fitzgerald zou ook van deze drank gezegd kunnen hebben dat je er nooit te veel van kunt drinken. Zoiets kan alleen in een prachtzaak, en dat is Fitzgerald. Ik herhaal het nog een keer: coup de cœur!
 


Restaurant Fitzgerald

Gelderseplein 49, Rotterdam (tussen Blaak en Oude Haven)
Openingstijden: dinsdag t/m zaterdag van 12:00 t/m 01:00 uur
op zondag en maandag gesloten
www.restaurantfitzgerald.com
Reserveren: 010-2687010

 

 

Share |
  • Ambassadeurs Perswijn - doorlopend
  • Banner Kwast tm 1 juni 2017
  • Okhuysen webwinkel - doorlopend?
  • Riedel - doorlopend
  • WijnSpijs Wandeling - doorlopend